Parochie Heilig Hart Winterslag

Meer samen, meer eenheid, meer hartelijkheid

In 2009 zijn wij in het dekenaat Genk gestart met een herbronning in de pastoraal, “Kerk in de steigers”. Al vlug bleek dat Genk anders is omdat de mensen er onder meer een multiculturele gemeenschap vormen. Deze willen wij als één pastoraal geheel benaderen, zonder evenwel afbreuk te doen aan de plaatselijke geloofsgemeenschappen.  Maar voor wat niet meer kan ter plaatse willen wij samenwerken met de buren of in het grote verband van onze stad. Voor genoemde benadering werd met velen een kader van krachtlijnen opgesteld waarover jullie de volgende weken geïnformeerd worden via dit blad.

Zie het niet als een zoveelste nieuw probeersel, het is een volgende stap, geboren uit de werking in de parochiefederaties en vanuit de overtuiging dat we met minder volk meer kunnen doen als we samenwerken.

Onze eerste bekommernis is niet de structuur – eerst komen altijd de mensen – maar wel de keuzes die wij maken om aan de Kerk in Genk vandaag en morgen toekomst te geven. Wij beogen een levenskrachtige, vreugdevolle, enthousiaste, eigentijdse kerkgemeenschap, door velen eendrachtig gedragen: priesters, medewerkers en alle andere gelovigen.

Wij allen, ieder op zijn of haar wijze, dragen de Kerk van Genk, door onze aanwezigheid, ons gebed of ons engagement

Veertien hartelijke gemeenschappen

De stad Genk omvat veertien plaatselijke geloofsgemeenschappen, dertien parochies en de Italiaanse gemeenschap. “Tedere ontferming, goedheid, deemoed, zachtheid en geduld” (Kol.3:12) moeten eigenschappen zijn van de Genkse kerkgemeenschap. Luisteren naar de andere, zich inleven in diens situatie, niet oordelen maar begripvol zijn, elkaar verdragen en elkaar vergeven, kortom een hartelijke gemeenschap zijn waar men van zegt: “Zie hoe zij elkander liefhebben!”

De bron van al die deugden is Gods liefde. Aan die bron van liefde mogen wij ons laven als wij in het weekend samenkomen om eucharistie te vieren. Het elkaar begroeten vóór de viering, elkaar spontaan de vrede toewensen tijdens de viering en blijven hangen na de mis, al dan niet bij een kop koffie, zijn tekens van wederzijdse hartelijkheid die deugd doen. Zo blijft de wekelijkse eucharistieviering meer dan ooit het hart van de gemeenschap.

Wij willen dan ook werken aan een cultuur van ontmoeting voor en na de vieringen, het kerkgebouw zo inrichten dat de ruimte uitnodigt én voor goede liturgie én voor hartelijke ontmoetingen. Het spreekt voor zich dat daarbij ook werk gemaakt wordt van de toegankelijkheid van de kerk voor gehandicapten, van  sanitaire voorzieningen, voldoende verwarming, aangename verlichting, kwaliteitsvolle geluidsinstallatie … Onze kerken zullen, daar waar het kan, nog meer tot ontmoetingsplaatsen (liturgie, catechese, secretariaat, onthaal, dienstbaarheid) worden waar christenen elkaar terugvinden.

Ondanks het priestertekort willen wij er naar streven, voor de eerstkomende jaren, in elke plaatselijke gemeenschap één eucharistieviering in het weekend te bewaren. Het zal de ervaring van het samen vieren sterker maken en de onderlinge ontmoeting van gelovigen bevorderen.

Dit samen vieren en de onderlinge ontmoeting van christenen zal ook meer en meer gestalte krijgen in federatieve vieringen waarin wij ons samen gelovig zijn uitbidden en uitzingen. Wij mogen er proeven dat het goed is als gelovige mensen elkaar kennen, ontmoeten en bemoedigen over de grenzen van de plaatselijke gemeenschap heen.

Hartelijkheid niet alleen in de liturgie!

Wij willen hartelijkheid betonen op de vele momenten dat wij mensen mogen onthalen in de kerk. Wij willen gastvrij zijn voor alle families die naar de kerk komen om afscheid te nemen van een geliefde, voor alle jonge gezinnen ter gelegenheid van doopsel, eerste communie, vormsel van hun kind; bij jubilea, kinderzegening, Sint-Barbaraviering en bij alle weekendvieringen.

De vreugde van de mensen in de kerk moet ook onze vreugde zijn, hun verdriet ons verdriet. Dit meevoelen, medeleven en medelijden in gebed voor een liefdevolle God brengen is de kern van een onthalende pastoraal, waarin elke gelovige zijn rol speelt.

Hartelijkheid betonen mag niet beperkt blijven tot de liturgie in de kerk maar moet ook zichtbaar zijn in het leven van elke dag. Deze dienstbaarheid of diaconie, deze naastenliefde toont zich in vele onopvallende en spontane vormen. Ze kan zich ook vertonen in georganiseerde initiatieven als ziekenzorg, Sint-Vincentiusvereniging, Welzijnszorg, ACV/ACW en in verenigingen als de Chiro, Femma, KWB, OKRA, 70+ …

Soms gaat de dienstbaarheid de draagkracht van een parochie te boven. Het is dan aangewezen om door samenwerking op federatieniveau, of op niveau van de stad in de leemtes te voorzien. Hartelijke kerk zijn is het “sacrament van de vriendschap” zeven dagen per week beoefenen en dit met grote zorg voor mensen die dreigen uit de boot te vallen op welke wijze dan ook.

Werken aan verdieping

Bij- en nascholing, opfriscursus, actualiseren, moderniseren, bij blijven… het zijn woorden die  bij elke zelfstandige, elk bedrijf  aan de orde van de dag zijn. Ons christen zijn heeft ook nood aan verdieping. “Vaar nu naar het diepe, en gooi uw netten uit voor de vangst…”

Genk is een multiculturele stad waarin verschillende culturele gemeenschappen samenleven. Kerken en godsdiensten zijn een verrijking voor allen want het verbreedt onze blik op het eigen leven. Dialoog, samenwerking en openhartige ontmoetingen werken verdiepend en bevorderen het verdraagzaam samenleven. Wij moeten de competenties van het Abrahamhuis in Genk vanonder de korenmaat halen.

Er zijn steeds meer mensen die geheel vervreemd zijn van de Bijbelse boodschap en van de Kerk. Zij die op zoek zijn naar zingeving hebben nood aan verkondiging. Nieuwe vormen van geloofsverdieping (zoals pelgrimspastoraal, Het weg-project …) moeten voluit kansen krijgen. Ook voor de vele jongeren in Genk is er nauwelijks een vormings- en geloofsaanbod. Het levensvoorbeeld van Jezus en de christelijke kijk op mens en samenleving kenbaar maken is een heel belangrijke opgave.

Onze zorg moet ook uitgaan naar de geloofsverdieping van hen die al enige weg hebben afgelegd. Vorming en catechese voor volwassenen zullen voortaan deel uitmaken van een gemeenschappelijk aanbod voor de stad Genk. Het klooster van de Dominicanen zal in de toekomst daartoe het vormingshuis en spiritueel centrum van de kerk van Genk zijn.

Op verscheiden plaatsen komen christenen in Genk samen in gebedsgroepen. Ook deze vorm van verdieping verdient ruimer kenbaar gemaakt te worden.

Overleg en besluitvorming

De krachtlijnen van de pastoraal in de stad Genk die je hier de voorbije weken kon lezen vragen concrete stappen in de richting van een hartelijke, gastvrije en verdiepende pastoraal. Dat vraagt goed overleg en een goede besluitvorming.

Er wordt daartoe een “Pastorale Stuurgroep Genk” opgericht waarvan de leden, de lezer begrijpt het inmiddels, hartelijk zijn, bezield met enthousiasme en met een groot geloof in de levenskracht van de kerk in Genk. Deze stuurgroep zal een gemengde groep zijn, mannen en vrouwen, priesters en diakens, vrijgestelden en niet-vrijgestelden dus. Samen zullen zij nadenken, initiatieven nemen en keuzes maken om de kerkgemeenschap in de stad Genk ook straks en morgen tot een levende en boeiende gemeenschap te maken. In overleg met de plaatselijke gemeenschappen zal de stuurgroep pastoraal beleid voeren, maar tevens zal zij moeten nadenken over de toekomstige uitbouw van de kerk in Genk. In overleg met kerkfabrieken, het centraal kerkbestuur en de plaatselijke gemeenschappen, zal het gebruik van onze kerken (parochiekerkenplan) ook een belangrijk aandachtspunt zijn.

Misschien is het plan voor een “Pastoraal in de stad Genk” voor sommigen te overdonderend, voor anderen dan weer niet verregaand of concreet genoeg. Voor de één gaat het misschien te snel, voor een ander niet vlug genoeg. Alles moet echter niet vanaf het eerste moment uitgeklaard zijn, noch in een minutieus plan gegoten zijn. Soms is het inzicht en de bereidheid om één stap verder te zetten voldoende. Dit plan zal maar slagen als velen erin geloven, bereid zijn mee te denken en eraan mee te werken. Ik hoop dat jij daarbij bent.