Een blikvanger, een doordenker, maar vooral een knappe tekst die je even laat nadenken, die je helpt het juiste spoor te vinden. Het boek, uitgegeven door Halewijn, is alleszins een aanrader! Leg even alles opzij … hier is knap leesvoer!
Kerk is een werkwoord, een dynamisch gebeuren van en tussen mensen
die in de geschiedenis getuige willen zijn van de Christus, en in zijn spoor willen werken aan de realisatie van het Rijk Gods.
Wij ‘kerken’…
Het gaat om een kerk van herders, waarin iedereen herder is voor anderen. In het verhaal van de Goede Herder gaat het niet om de tegenstelling tussen herder en schapen, maar tussen herder en huurling. De huurling is degene die zich engageert zolang het hem past. Eens de goesting over is, Mensen die samen ‘kerken’, dat betekent in de eerste plaats dat zij gemeenschap vormen. Zij komen geregeld samen, zij dragen elkaar, zij raken verbonden aan elkaar. En zij vormen zo gemeenschap dat iedereen op zijn of haar manier mee verantwoordelijk is om het leven goed te maken. Elk draagt zijn steentje bij: ieder doet zijn inbreng. Dat is de zin van doop en vormsel: je bent mee gemeenschap-stichter, kerk-bouwer. Zo zijn er veel gemeenschappen die bezig zijn te kerken. Elk op hun manier. De Chiro op een andere manier dan de K.W.B. of de catechistenploeg. Zoals ook de gemeenschap van Matteüs anders was dan die van Markus of Lukas of Johannes. Ieder heeft zijn eigen achtergrond en zijn eigen geschiedenis. En toch zijn ze met hetzelfde bezig. Wij dus ook.
Wij ‘kerken’…
Uit Parochie… waarheen? Leuvense cahiers voor Praktische Theologie. Uitg. Halewijn. Hoofdstuk: Spiritualiteit van de parochie. Door Carlos Desoete.
Geef een reactie