Waarom, zou je kunnen opmerken, waarom zou een mens nog op bedevaart gaan? Is dit nog van onze tijd? Ook dat heb ik overwogen, tot op de dag van de gebedstocht zelf. Toch maar de wandelschoenen aangetrokken, flink ingeduffeld want koud en hop, naar Heppeneert. Je moet er wat voor doen! Uit die luie zetel om ’s avonds, het is dan al donker, in groep te wandelen doorheen de velden van Maaseik naar het kerkje van Heppeneert.
Dit was echter geen wandelclub. D’r stond meer op het programma! Tijdens het wandelen werd er ook gebeden. En ja, die oude paternoster nog eens bovengehaald. Deze tocht kreeg ook een diepere betekenis daar we tijd vrijmaakten om enkele citaten uit De vreugde van het evangelie (van paus Franciscus) voor te lezen. Zomaar, te midden van die velden. Citaten die je overigens ook terug vindt op de vastenkalender. Spontaan volgden er reacties van mijn tochtgenoten. Deze teksten staan niet los van het (ons) leven! Ze stimuleren om na te denken, om je leven bij te sturen. Paus Franciscus laat zien dat ie kort bij het dagdagelijkse leven van de minsten onder ons staat, van hen die verdrukt worden. Zo lazen we o.a. “Het gebrek aan solidariteit tegenover hen die in nood zijn, tast onmiddellijk onze relatie met God aan.” En dan wordt zo’n gebedstocht toch net iets meer. Een klein eilandje van vrede. Ik geloof dat vele van die nietige eilandjes samen een positieve invloed hebben op onze samenleving.
In het gezellige kerkje van Heppeneert hielden we een korte gebedsdienst. We zongen er o.m. het prachtige lied ‘Wek uw kracht en kom ons bevrijden …’ Het is een lied dat spijkers met koppen slaat.
“Wees hier aanwezig, woord ons gegeven. Dat ik U horen mag, met hart en ziel. Wek uw kracht, en kom ons bevrijden.” (Huub Oosterhuis)
Zo’n avond draait ook om ontmoeting. En waarom niet rond wat gerstenat? We ontmoetten elkaar in een brasserie op de hoek. Met leuke mensen nog even nagekaart. Volgend jaar ben ik er weer bij. En jij?






Nog zo’n eilandje van vrede vond ik op 23 januari in Oekraïens Orthodoxe Kerk in Genk. Daar werd door de werkgroep Oecumene van het Abrahamhuis een “oecumenische gebedsviering van Genkse kerkgemeenschappen” georganiseerd. Voorgangers van vijf kerken die elkaar in deze werkgroep ontmoeten, baden samen met ons rond het thema ‘Dorst? Jezus zei haar: “Geef Mij wat te drinken”’ (Joh. 4,7) Hieronder enkele sfeerfoto’s.







Geef een reactie