Parochie Heilig Hart Winterslag

We kregen het zomaar op ons bord
Social media op z’n best
Kleine Aylan twittert de wereld rond
Precies drie jaren op deze aarde, werden jou toegemeten, Aylan
Drie jaren die er eigenlijk 333 moesten zijn
Drie jaren uitkijken naar beter
Beloofde die sloep nieuwe kansen, Aylan
Je ouders hoopten
Betaalden zich blauw aan de laagsten onder ons
‘Hoop doet leven’ wordt een platitude
een banaliteit
een cliché
een van grofheid doordrongen statement
Kleine Aylan,
als opa had ik je graag willen knuffelen
ik had je met liefde willen voorlezen uit boeken waarin het leven één groot feest is
ik had je willen voorstellen aan Mila en Ella, aan zoveel andere kinderen die hopelijk een wereld zullen erven waar erbarmen niet vergeten wordt
ik had je zo graag de andere kant van dat water willen laten zien
ik had je willen oppakken uit dat zilte nat en je vertellen dat je leven en je dood ons vermaant
Aan vaders en moeders
aan oma’s en opa’s
aan leerkrachten en burgemeesters
aan voetballers en tandartsen
aan auteurs en cafébazen
aan priesters en wielertoeristen
aan iedereen
ook aan politici?
aan jou
aan mezelf
Aylan leeft in de zielen van velen
achter prikkeldraad en muren
in tentenkampen, in openlucht
op stranden, wachtend op een ticket naar nergens
in verre landen
dichtbij
Ben je daar nog, Aylan
Ergens
Hoor je me, Aylan
Het spijt me, Aylan
Ik schaam me, Aylan