Bedevaart naar Wiemesmeer

Wat maakt dat, pakweg enkele tientallen mensen uit onze federatie, bereid zijn om op een vrije dag, Pinkstermaandag, te komen bidden en vieren aan de grot van Wiemesmeer? Wat doet dat met een mens? En wie is Maria? Wat betekent Maria voor ons en voor ons kerk-zijn? Spontane gedachten die zomaar oppopten tijdens onze fietstocht naar dit bedevaartsoord. En we waren er niet alleen. Vermoedelijk zit de meimaand, toch traditioneel dé Mariamaand, er voor iets tussen.

Ik zag er mensen, ingetogen een kaars ontsteken. In een ruimte, afgesloten met glas en dus lekker warm, zaten ook al bedevaarders in afwachting van de viering. Ik heb me eerlijk gezegd zelf moeten overreden om te gaan. ‘Kom uit die luie zetel en leg dat boek (en ’t was een goed!) aan de kant.’ Op het moment dat ik aankwam, proefde ik een sfeer die ik niet meteen in woorden kan vangen. Iets van ‘rust en liefdevolle vriendelijkheid’?

Tijdens de viering die in het teken stond van Maria, maar ook van het Pinksterfeest dat we net vierden, dreigden de weergoden. Bestaan die wel? ’t Bleef gelukkig bij enkele verspreide druppels. Ook nu was er een ‘gemengd’ koor o.l.v. onze vaste organist. Leden uit zowel het Montfortkoor als het H.-Hartkoor zorgden voor de muzikale omlijsting, dit jaar versterkt met een paar ‘vrijwilligers’ die op de vlucht voor de regen een onderkomen vonden bij het koor. Ook zij bedankt.

Dit was onze viering in deze Mariamaand. Een viering waarin Maria geëerd werd om haar antwoord op Gods vraag ‘de moeder van Jezus te worden’. Zij was vermoedelijk verbijsterd toen deze vraag gesteld werd, niet? Maar ze bleek ook een sterke vrouw die volmondig ‘ja’ zei op deze uitnodiging. Vraag me nu af hoe dikwijls ik al ‘nee’ zei.

Jezus gaf Maria als moeder aan de leerling van wie Hij veel hield, maar ook aan al zijn volgelingen en dus ook aan ons. Het is ook zij die in haar lofzang (Magnificat) onder meer zegt: ‘ … wie gering is, geeft Hij aanzien. Wie honger heeft, overlaadt Hij met gaven’. Is ‘op bedevaart gaan’ dan ook je solidariteit betuigen met zij die weg gecijferd worden?

Dit zijn van die moeilijke vragen waar we niet meteen een pasklaar antwoord op hebben, vragen die we te snel ‘deleten’, maar ook vragen waar we bij het zoeken naar antwoorden alleen maar rijker door worden.

Zo’n pelgrimage kan toch diepgang hebben, zo blijkt.