Het lijkt misschien op ‘vijgen na Pasen’, maar toch ook niet. Technische perikelen – een computer is een heerlijk instrument … wanneer hij ‘werkt’! – liggen aan de basis van dit eerder late verslag, maar ik wil u, beste lezer, het relaas over de eendaagse van onze vormelingen van H.-Hart en St.-Eventius, niet onthouden.
De eendaagse van dit jaar werd een bijzondere, want ze gingen op verplaatsing richting Tongeren. Daar werden de vormelingen en hun catechisten uitbundig ontvangen door de zusters van de gemeenschap van de ‘Zaden van het Woord’, een nieuwe katholieke gemeenschap. Deze bestaat uit leden met verschillende levensstaten (alleenstaanden, gehuwden en gezinnen, Godgewijde mannen en vrouwen, priesters) die geheel hun leven in dienst stellen van missie, ten bate van het leven van de wereld. Het is een contemplatieve en missionaire gemeenschap die aanwezig is in Brazilië, Portugal, België en Canada.
Tijdens de voormiddag werden de rituelen van het vormsel uit de doeken gedaan. Zowel de ‘zalving’, de ‘handoplegging’ als de ‘gaven van de H.-Geest’ kwamen aan bod. Kwestie van de betekenis van het vormsel goed te vatten. Vervolgens was er een eucharistieviering met veel gezang, voorgegaan door onze E.H. Thomas. Ondertussen gromden hier en daar al wat magen, tijd voor het middagmaal dus. Lekkere wortelsoep, lasagne met een ‘Braziliaans’ tintje en tenslotte heerlijke vanillepudding.
Gedurende de namiddag stond er een toneelvoorstelling op het programma, maar niet zomaar een! Het Bijbelverhaal over de ‘roeping van Samuel’ stond centraal. Samuel wordt als kind toevertrouwd aan de Eli, de hogepriester. Als jongeman wordt Samuel door God geroepen. Dit verhaal past overigens naadloos bij het jaarthema van ons bisdom, nl. ‘Je bent bemind. Je bent geroepen’.
Jelle & Raffaella mochten de rol van Samuel en zijn moeder Hanna vertolken. Zij deden dat voortreffelijk. De hele groep werd getroffen door het verhaal. Daarna vertelde Michael, een Portugees die binnenkort zijn priesteropleiding zal starten in Brazilië, zijn verhaal, hoe hij als 16-jarige werd geroepen door Jezus om priester te worden. Als afsluiter was er in de tuin van deze gemeenschap een spel met vragen over datzelfde verhaal. Bleek dat iedereen bijzonder goed had opgelet, want de vragen werden stuk voor stuk correct beantwoord.
Weet je, zo’n dag blijft hangen bij onze vormelingen. Over enkele jaren vertellen ze daar nog enthousiast over. Dat maakt de catechisten alleen maar opgetogen. Deze afsluiter van een jaar op weg gaan met onze vormelingen mag er zijn. En … nog eens veel dank aan de gemeenschap van de ‘Zaden van het Woord’.
Moest je meer willen weten over deze gemeenschap, klik dan hier. Hieronder nog enkele sfeerbeelden van de eendaagse.



