We vierden vorige zondag Welzijnszondag. Zeg je dat zo: “we vierden”? Want veel te vieren was er anders niet.
Eigenlijk zou er geen Welzijnszondag moeten georganiseerd worden, en kinderarmoede zou ook al niet mogen bestaan, zeker niet in ons land waar men 4 miljard euro over heeft voor nieuw oorlogstuig dat de F16’s moet vervangen.
Wist je overigens dat bijna 20% van de kinderen en jongeren onder de 18 jaar in België, leeft in een gezin waar het inkomen onder de armoedegrens ligt? En de cijfers over Genk liegen er ook niet om: bijna 1 op 3 kinderen wordt er geboren in kansarmoede. Of wist je dat 1,7 miljoen Belgen de gezelligheid en warmte in deze koude periode moeten missen?
Dus toch acties als Welzijnszondag, of bewegingen als Vincentius, ze zijn broodnodig om armoede uit de wereld te helpen. Armoede is een ingewikkeld kluwen van oorzaken en gevolgen, waarbij je moeilijk kan zeggen ‘daar ligt het nu aan’, dat of die heeft de schuld. Mensen in armoede zitten al snel gevangen in het armoedeweb.
De affiche van Welzijnszorg toonde ons dit jaar kinderen op een piste. De buitenbaan op zo’n piste is veel langer dan de binnenbaan, en het lijkt erop dat kinderen en jongeren die als het ware gevangen zitten in dat armoedeweb, steeds maar op die buitenbaan terechtkomen, waar zij het dubbel zo moeilijk hebben om de eindmeet te halen.
Vandaar de inzamelactie in onze drie kerken van Winterslag ten voordele van Vincentius-Genk. (website: hier)En dat er op deze oproep bijzonder goed werd gereageerd, bewijzen de vele volle manden. Die Vincentiusbeweging levert buitengewoon werk. Met vele tientallen enthousiaste vrijwilligers zorgen zij elke maand weer dat bijna 500 gezinnen, die onder de Europese armoedegrens leven, een voedselpakket toegestoken krijgen.
Ik stond op die bewuste zondag aan de ingang van een kerk te wachten, met lege manden. Komt er een schamel, oud vrouwke binnen met achter zich een grote boodschappentrolley, propvol goederen voor deze actie. Dat was een flinke bijdrage, dacht ik! Op dat ogenblik werd de evangelietekst over de arme weduwe nog duidelijker: Hij riep zijn leerlingen bij zich en zei tegen hen: ‘Ik verzeker jullie, die arme weduwe gooide meer in de offerkist dan alle anderen. Want allen gooiden er iets in van hun overvloed, maar zij gooide er van haar armoede alles in wat ze had, heel haar levensonderhoud.’ Het evangelie leeft én het blijft goed nieuws, ook in 2018.
En volgend jaar? Dan staan die witte manden ongetwijfeld weer te wachten om gevuld te worden door zovele mensen van ‘goede wil’.
Het parochieteam wenst u allen een zalig Kerstmis en een gezond en spetterend 2019.