Nauw verwant aan Allerheiligen is Allerzielen, en dat vierden we in onze parochie op 2 november tijdens de avondviering van 18.30 u. De familie van alle overledenen van onze parochie – en dat waren er 29 – werden uitgenodigd. Ze werden omringd door heel wat parochianen.
Tijdens de mis werden er 29 kaarsjes aangebracht, eentje voor elke overledene. We laten hun licht nog steeds schijnen te midden van onze gelovige gemeenschap. Wanneer een begrafenis plaatsvindt, hangen we steeds een kruisje met de naam van de overledene op in onze kerk. Die kruisjes werden aan het eind van de viering overhandigd aan iemand van de familie.
Tijdens de bezinning lazen we: ‘Ik zal je blijven zoeken waar je vroeger was, zelfs waar je nooit geweest bent. En misschien op een dag je ergens in een onverwachte blik herkennen. (…) Dat de rust die je gevonden hebt, volkomen is. Jij, in een hoekje, badend in het Licht. En af en toe, voel ik je glimlach.’
Na de viering werden alle aanwezigen uitgenodigd op een drankje. Een stemmig moment waarop ontmoeting centraal stond.






