Om een overzicht van de renovatiewerkzaamheden van de H.-Hartkerk te Winterslag te geven – het is de oudste kerk van Genk – moeten we heel wat jaren terug in de tijd. We schrijven 2007 toen bleek dat het gewelf moest beveiligd worden wegens vallend steengruis. Dat prachtige gewelf – een mooie prestatie van stielmannen, die overigens destijds werkten zonder onze moderne middelen – bestaat uit vele honderden platte bakstenen die als het ware opgehangen zijn aan het dak. Om het euvel van vallend gruis op te lossen werd er in 2007 een voorlopig veiligheidsnet gespannen.
We zijn ondertussen zeven jaren verder wanneer de werken starten om het gewelf in zijn pracht en glorie te herstellen. Onze kerk werd toen noodgedwongen gehalveerd. Het schip werd afgesloten van het koor met behulp van een gigantisch pvc zeildoek (14 x 10 m) met daarop het zicht dat men normaal op de kerk had vanuit het koor. Het resultaat verraste velen, het was eigenlijk een reusachtige trompe l’oeil geworden. Op het koor – we zaten toen rondom het altaar – konden zo’n 200 mensen plaatsnemen. Toen het gewelf in het schip van de kerk hersteld was, werd de kerk gesloten om het koor onder handen te nemen. Wij weken voor een korte tijd noodgedwongen uit naar de St.-Eventiuskerk op de Noordlaan.
Omstreeks eind juli 2015 werden we terug in onze kerk verwelkomd. De opstelling van het altaar, stoelen en banken had echter een grondige herschikking ondergaan. Wij zaten in het schip van de kerk, in een halve kring rondom het altaar. Dat maakte dat onze vieringen intens werden, we zaten in groep rondom de voorganger en het altaar en werden daardoor meer betrokken.
Ondertussen werden plannen gemaakt om de volgende en laatste stap naar een totale renovatie te zetten. Dit kon enkel door onze kerk voor een paar maanden te sluiten en terug uit te wijken naar de St.-Eventiuskerk, waarvoor dank overigens. Ondertussen werd er met man en macht gewerkt in de H.-Hartkerk. Er werden nieuwe tegels voorzien, ook de elektriciteit, verlichting en de geluidsinstallatie werden geüpdatet en er werd voor nieuw sanitair en een kleine keuken gezorgd die zijn nut zal bewijzen tijdens de gezellige recepties. Ook de sacristie werd grondig aangepakt en degelijk geïsoleerd, en tenslotte kreeg de hele kerk een frisse kleur. Het hout van onze oude banken werd gerecycleerd en verwerkt in het priesterkoor en het altaar. Zitten doen we in de toekomst op moderne stoelen, ontworpen door Roel Vandebeek, een oud-leerling aan de LUCA-school of arts te Genk. Het resultaat is een moderne, frisse kerk met een opstelling die uitnodigt, die intiem is en niet te groot, eentje op mensenmaat.
Het was een werk van lange adem, van vele vergaderingen én van zelf de handen uit de mouwen steken. De kerkraad heeft hier in samenwerking met de architect en verschillende firma’s een schitterend resultaat neergezet.
Vorige zondag, 21 juni 2020, vierden we onze eerste eucharistie in de vernieuwde kerk. Moet gezegd dat de meeste mensen in bewondering rondkeken. Ook testten we de twee tv-schermen uit. Bedoeling is dat daar zowel gebeden als liederen verschijnen. Zo vermijden we het gebruik van papier en zorgen we voor een kleine bijdrage aan het redden van bomen. Geef het nog wat kans om te groeien en uit te testen. Ze zijn een echte meerwaarde voor onze kerk.
We zaten zondag met z’n allen in een halve kring rond het altaar, die een nabijheid, echte ontmoeting, verbondenheid en vreugdevol samen-vieren van de eucharistie verzekeren. Het viel wel duidelijk op dat het dragen van een mondmasker blijkbaar nog steeds niet tot de dagelijkse routine horen, ook al wordt er door de experten die de exit uit de coronacrisis begeleiden én het bisdom, sterk op aangedrongen. Hier is nog werk voor de boeg. Tot volgende zondag.



