Advent

Het nieuwe kerkjaar is gisteren van start gegaan met de eerste zondag van de Advent. Samen kijken we uit naar Kerst, het feest van het licht, het feest van de komst van Jezus, onze Redder en Heiland. Maar wat betekent die herdenking van de komst van Jezus voor ons?

Het is waarschijnlijk de meest belangrijke gebeurtenis in de geschiedenis van de mensheid. God die in eigen persoon afdaalt naar onze wereld om daar als mens deel te nemen aan ons bestaan. Hij wordt geboren en eigenlijk weten we niet goed wat er in de eerste jaren daarna gebeurt. Zijn ouders nemen hem mee naar Egypte om te ontsnappen aan het bevel van koning Herodus die de wel heel drastische beslissing nam om alle Hebreeuwse jongetjes te laten vermoorden, uit angst voor die nieuwe koning die werd aangekondigd. Maar hoe was Jezus als kind? Leerde hij de stiel van zijn vader? Vertelde zijn moeder wel eens het verhaal van zijn geboorte na een maaltijd aan de eettafel? Pas op het moment dat Hij zijn publieke leven start, leren we meer over zijn bezigheden. De vele wonderen, de preken, de genezingen, maar vooral Zijn einde. De kruisweg (letterlijk en figuurlijk) om ons te redden en weer bij de Vader te brengen. De ultieme verlossing, pure Liefde.

Zijn we ons bewust van het geschenk dat daar in de kribbe te vinden was, die nacht? De herders en de wijzen waren alleszins overtuigd van het eerste uur. God in ons midden, eindelijk… de Messias.

Ik wens jullie een wonderbaarlijke Adventstijd. Neem in deze donkere dagen wat tijd om elke dag heel even in jezelf te keren en je “klaar te maken” voor dat prachtige geschenk dat eraan komt. Brand eens een kaarsje, en dan nog één, en nog en dan tot slot nog een laatste. Tot het Kerstmis is. Geniet van de komende familiefeesten, de cadeautjes, het lekkere feestmaal, het samen zijn. Maar zeg de 25e ook even “Dankjewel, Heer, voor alles, om er altijd te zijn voor me, om me lief te hebben en nooit meer los te laten.”