Het einde van het jaar is al in zicht, maar ik wilde toch even de tijd nemen om terug te blikken naar 25 december. Ik hoop dat jullie net als ik een gezegende tijd achter de rug hebben met familie en geliefden. Gezellig rond de kerstboom, een heerlijk feestmaal, cadeautjes. Wat brengt de komst van de Heer ons toch altijd weer samen.
Maar een familiefeest is niet de centrale idee van Kerst. We verwelkomen Christus in ons midden, 2000 jaar geleden. God die als mens te midden van ons leefde. In onze eucharistieviering namen we met een stevig gevulde kerk dan ook de tijd om Hem te eren. De vormelingen kwamen met een kaarsje ons het licht brengen. Ons geliefde koor tilde met haar gezangen onze harten opnieuw wat hoger op.
Het was een warme viering, eentje die ons de boodschap van licht en hoop overbracht. We mochten eerder al het Vredeslicht ontvangen en doorgeven, maar met Kerst is hét Licht er voor ons allemaal gekomen. Misschien wel het ultieme symbool van de hoop. Als Christenen mogen we zonder zorgen uitkijken naar Hem, wetende dat we nooit alleen zijn, dat er altijd naar ons omgekeken wordt en dat we eeuwig leven hebben dankzij Hem.
Ik wens jullie van ganser harte een gezegende Kerst en een voorspoedig Nieuwjaar.




