Amper een week in het nieuwe jaar werd onze parochie getroffen door een eerste afscheid. Annie, echtgenote van Fonny Anthonissen, mama van Marijke, Veerle, Steven en Nele en trotse oma van Mathies, Maud, Vicky, Jens, Hannah, Liesse en Liam, werd op 7 januari, plots door de Heer geroepen.
We verliezen een opgewekte en warme persoonlijkheid in Annie. Verdriet overspoelt ons hart, maar mogen we hoop en troost vinden in de wetenschap dat ze de eeuwigheid gevonden heeft bij God.
We wensen Fonny, de kinderen en kleinkinderen, maar ook al haar vrienden en kennissen heel veel sterkte.
De dood is niet zo erg: ik ben aan de andere kant.
Ik ben mezelf, jij bent jezelf.
Wat we waren voor elkaar, zijn we nog altijd.
Noem me zoals je me steeds genoemd hebt.
Spreek tegen mij zoals weleer,
op dezelfde toon, niet plechtig, niet triest.
Lach om wat ons samen heeft doen lachen,
bid, glimlach, denk aan mij, bid met mij.
Spreek mijn naam uit thuis zoals je altijd gedaan hebt,
zonder hem te benadrukken, zonder zweem van droefheid.
Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Omdat je me niet meer ziet?
neen, ik ben niet ver, juist aan de andere kant van de weg.
Zie je, alles is goed!
Je zult mijn hart opnieuw ontdekken
en er de tederheid terugvinden, zuiverder dan ooit.
Dus, droog je tranen en ween niet, als je van mij houdt.
– Augustinus
Parochie Heilig Hart Winterslag 